
Jij maakt mij anders
Jij maakt mij anders
Soms een tikkie raar
En dan zeg jij steeds
Ik ben het maar
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Jij maakt mij anders
Soms een tikkie raar
En dan zeg jij steeds
Ik ben het maar

Ik keek je in de ogen
En jij in die van mij
Het was de stilte
Die sprak en zei

Ik vond een stukje geluk
Tussen de chaos van mijn leven
En dat was jij, jij voor mij
Die mij dat gevoel kon geven

Je bent het waard
En mooi zoals je bent
Dat kan ik weten
Omdat ik je echt ken

De stappen steeds zwaarder
Het langzaam slijten van de tijd
Tot het niet meer lukken wil
En wat je dragen kon is kwijt

Ik ben niet bang voor je woorden
Des te meer voor jouw stil
Waarin geen woord bestaat
Voor wat je zeggen wil

Vlak voor de finish
Geef ik het echt op
Het is gewoon niet anders
Dan dat ik stop

Vandaag wil ik alles
Meedoen en meer
Springen en gek doen
Dwars door mijn zeer

Als woorden ontbreken
In de diepte van rouw
Laat mij je dan vertellen
Dat ik er ben voor jou