Ik laat mezelf toe
Ik laat mezelf toe
En kom steeds dichterbij
Het gevoel van soms anders
En ingewikkeld zijn
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Soms heb je troost nodig
Soms heb je troost nodig
Maar lukt vinden niet
Omdat je door de chaos
De tekenen niet ziet
Kansen zien
Kansen zien
Is durven dromen
Ergens voor vechten
En dichtbij komen
Er is een plek
Er is een plek, mijn plek
Waar wolken mogen zijn
Regen mag bestaan
En ik loskom van de pijn
Ik geef je woorden
Ik geef je de woorden terug
Die je mij ooit hebt gegeven
Omdat ze mij hebben gebracht
Wat ik miste in mijn leven
Samen leren wij
Samen leren wij
Proberen wij
En slaan telkens weer
Onze handen ineen
Muggenmeppen
Muggenmeppen
Het is weer zo’n nacht
Ik blijf maar jagen
En hou de wacht
Witte sokken
Witte sokken
Sandalen
De verkeerde kleuren
Zonnebrand halen
Hoe ik niet snap
Hoe ik niet snap
Begrijp en weet
Hoe ik piekerend
Mezelf vergeet