Zonder woorden
Zonder woorden
Onze hoofden tegen elkaar
Ik houd mezelf sterk
Maar god wat is het zwaar
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Ik wil je dichtbij
Ik wil je dichtbij
Nooit meer kwijt
Voor het leven
Voor Altijd
Die arme grijze vos
In een klein houten huisje
Aan de rand van het bos
Daar woonde al jaren
Een grijze oude vos
Soms is gewoon samen
Soms is gewoon samen
Alles dat ik eigenlijk wil
Die knuffel en wat woorden
Alleen is maar zo stil
Mijn compleet en ik
Mijn compleet en ik
Zijn nooit meer verbonden
Omdat ik een klein deel
Nog niet heb gevonden
Een mening zaaien
Hoe iedereen een mening zaait
Zonder het met dialoog te besproeien
En dan hun gelijk willen oogsten
Dat maar niet groot kon groeien
Ik vang mijn gedachten
Ik vang mijn gedachten
In woorden en in beeld
En hoop als ik ze schrijf
Het mijn wonden heelt
Ik gun je zoveel moois
Ik gun je zoveel moois
Een leven vol geluk
Het niet langer ziek
En nooit meer stuk
Zoals jij kan lachen
Zoals jij kan lachen
Dwars door jouw leed
Het zeer trotseert
Dat aan je vreet