Een deel van mij
Een deel van mij
Draag ik niet meer mee
Het was mij veel te zwaar
En ik zat er doorheen
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Ik ben Wander de Bode, geboren in de prachtige stad Gouda en opgegroeid in dé zilverstad Schoonhoven. Momenteel woon ik met mijn geliefde gezin in het rustige Kockengen. Mijn reis als dichter begon op een onverwachte plek: tijdens beeldende therapie. Schrijven werd voor mij een krachtige uitlaatklep, een manier om die gevoelens en ervaringen te verwoorden die vaak onbeschrijfelijk en onbereikbaar lijken.
Verloren tranen
Ik ben mijn tranen verloren
Maar de pijn is nooit vervlogen
Het verdriet is onveranderd
Maar wel het tranen drogen
Gesloten ogen
Ik heb mijn ogen gesloten
En doe vingers in mijn oren
Houd mijn ademhaling stil
Ik wil niets zien of horen
Meer dan
De wintertijd is begonnen
Maar mijn tijd staat stil
Dat uurtje terug in de tijd
Het maakt geen verschil
Door gebroken
Geef een keer geen hartje
Maar laat woorden spreken
Zo ontmoet je die ander
Die ooit ook moest breken
Waarom suïcide nog altijd een taboe is?
Het onuitgesproken woord: de vraag die blijft hangen. Ik stel mezelf de vraag ‘waarom is suïcide een taboe’ niet alleen, ik schreeuw hem hardop, al is het vaak alleen maar in mijn hoofd. Het is een vraag die blijft knagen,…
Het duister
Ik weet van het duister
Hoe je verlangt naar geluk
Simpelweg, wat beter
En niet langer stuk
Voor mij
Stap uit die schaduw
Vanaf hier mag je stralen
Het leven volop vieren
Er alles uit gaan halen
Muur
Mijn muur MOET stuk
De tijd mag weer bestaan
Maar ergens van binnen
Kon ik het niet aan