Gedichten

Het duister

Ik weet van het duister
Hoe je verlangt naar geluk
Simpelweg, wat beter
En niet langer stuk

Je gebroken aan de kant
De tijd weer aan het tikken
Je kop weer boven water
Zodat je niet zal stikken

Weer wat kleuren zien
Wat warmte in je leven
En al jouw gedachten
Weer wat ruimte geven

Ik weet van het duister
En breng je graag wat licht
Een hart onder de riem
En wat geluk in zicht

Ontvang jij de nieuwsbrief al?

Mijn wereld

Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd

Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust