
Alles gegeven
Hoe het leven veranderd
Maar alles onveranderd lijkt
Hoe je zonder het te voelen
Van binnen toch bezwijkt
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Hoe het leven veranderd
Maar alles onveranderd lijkt
Hoe je zonder het te voelen
Van binnen toch bezwijkt

Ik denk aan je
Vraag je hoe het gaat
Het antwoord, dat weet ik al
Omdat goed even niet bestaat

Laat mij je vinden
Tussen al jouw kwijt
Als je verdwaald bent
In de chaos van tijd

Hoe moet je door
Als je leven stil staat
Alles in je lijf schreeuwt
Je van binnen dood gaat

Laat mij je vinden
Tussen al jouw kwijt
Als je verdwaald bent
In de chaos van tijd

Mijn gebroken muur
Kan ik echt zonder
Het voelt zo onwerkelijk
Ik wil niet koppie onder

Je ogen spraken
Maar de stilte won
Alsof dit precies was
Dat jij niet zeggen kon

Als boeken verdwijnen
Mooie verhalen vergaan
En poëzie doet stoppen
Alsof woorden niet bestaan

Als ik denk aan morgen
Dan heb ik een kop met zorgen
Wat komt er morgen op mijn pad
En heb ik niet genoeg gehad