
Als een rode draad
Als een rode draad
Dwars door mijn leven
Probeer ik elke dag
Wat goede zin te geven
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Als een rode draad
Dwars door mijn leven
Probeer ik elke dag
Wat goede zin te geven

Het moet lukken
Maar het lukte niet
Ik mis wat heel was
Verdrink in verdriet

Dat het zeer doet
Ik weet het en voel
Maar hoe weet ik
Wat mijn lijf bedoel

Ik moet hollen
Rennen en gaan
Altijd maar door
De tijd verslaan

Ik kijk in de spiegel
Daar zie ik mijn niet mooi
De verborgen tranen
De ellende en teringzooi

Waar moet ik heen
Hoe moet ik schuilen
Als niets mij raakt
Ik niet kan huilen

Hoeveel kun je dragen
Als tillen niet meer gaat
Hoever kun je komen
Als ver weg niet bestaat

Soms wil ik schuilen
Mezelf even niet zijn
Dan lach ik verloren
Maar voel ik de pijn

Als het leven lacht
Maar de tranen blijven
Geluk de diepte raakt
Omdat het niet blijft drijven