
Ik twijfel door de dagen
Ik twijfel me door de dagen
Soms nachten en in dromen
Er is aan al mijn twijfels
Niet meer te ontkomen
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Ik twijfel me door de dagen
Soms nachten en in dromen
Er is aan al mijn twijfels
Niet meer te ontkomen

Geen blad voor de mond
Dat is niet meer van deze tijd
Nu iedereen maar doet
En met vuile woorden smijt

Help, ik loop over
Van emmers liefdesverdriet
Het is mij veel te erg
Dat ik er niet van geniet

Je bent geen verliezer
Maar je hebt verloren
Want niemand wordt
Als verliezer geboren

Het leven kan lachen
Maar lang niet altijd
Soms is er wat ruimte
Voor verdriet en spijt

Vandaag viel jij op
Dus zeg ik goedendag
Je ziet er prachtig uit
Als ik dat zeggen mag

De plassen op de straten
Het regent dat het giet
Ik wil in de plassen stampen
Maar eigenlijk ook weer niet

Mijn armen om je schouders
Mijn wang tegen die van jou
Als dat je nu kon troosten
Ben ik het die dat begrijpen zou

Een hart onder de riem
Vaak uit onverwachte hoek
En net op het juiste moment
Dat je dacht, het is zoek