
Beloof mij te begrijpen
Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet

Hoeveel kun je houden
Van een leven met stuk
Het gebrek aan geloof
En geen sprankje geluk

Als een rode draad
Dwars door mijn leven
Probeer ik elke dag
Wat goede zin te geven

Het moet lukken
Maar het lukte niet
Ik mis wat heel was
Verdrink in verdriet

Dat het zeer doet
Ik weet het en voel
Maar hoe weet ik
Wat mijn lijf bedoel

Hoeveel kun je dragen
Als tillen niet meer gaat
Hoever kun je komen
Als ver weg niet bestaat

Soms wil ik schuilen
Mezelf even niet zijn
Dan lach ik verloren
Maar voel ik de pijn

Als het leven lacht
Maar de tranen blijven
Geluk de diepte raakt
Omdat het niet blijft drijven

Als het groot klein is
En klein veel te groot
Hoe maak je dan ruimte
Terwijl je deuren sloot