
Als ik het echt kon
Als ik het echt kon
Had ik al opgegeven
Maar ik heb te veel
Om voor te leven
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Als ik het echt kon
Had ik al opgegeven
Maar ik heb te veel
Om voor te leven

Kon ik maar heel zijn
Niet langer door stuk
Mijn weg weer vinden
Door weg uit druk

Bij elke stap die ik zet
Voel ik steeds wat meer
En tegelijkertijd minder
Dan de vorige keer

Ik dacht dat het over ging
Zou zijn voor heel even
Maar nu weet ik wel beter
Is dit gewoon mijn leven

Ik schrijf over het leven
Mijn pijn en mijn kwijt
Wat het met mij doet
Hoe ik brak door de tijd

Trots als een pauw
Je hebt het goed gedaan
De vlag kan eindelijk uit
Met je schooltas eraan

Dat jij er mag zijn
Ik zeg het maar even
Want jij doet ertoe
In mijn leven

Sodemieter een eind op
Ik doe dit even, kijk mij gaan
Maar achter die grote taal
Zie ik mezelf staan

Je bent geen verliezer
Maar je hebt verloren
Want niemand wordt
Als verliezer geboren