Soms heb je troost nodig
Soms heb je troost nodig
Maar lukt vinden niet
Omdat je door de chaos
De tekenen niet ziet
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Er is een plek
Er is een plek, mijn plek
Waar wolken mogen zijn
Regen mag bestaan
En ik loskom van de pijn
Ik geef je woorden
Ik geef je de woorden terug
Die je mij ooit hebt gegeven
Omdat ze mij hebben gebracht
Wat ik miste in mijn leven
Samen leren wij
Samen leren wij
Proberen wij
En slaan telkens weer
Onze handen ineen
Kun je geloven
Kun je geloven
Snappen en begrijpen
Hoe mijn pijn elke keer
Zijn tanden weet te slijpen
Breek mij maar
Breek mij maar
Breek mij, stomme pijn
Ik zal elke keer vechten
Om weer mezelf te zijn
Een leven vol geluk
Een leven vol geluk
Fratsen en gedoe
Soms heel of juist stuk
Opgewekt of moe
Hoe kun je zo sterk zijn
Hoe kun je zo sterk zijn
Het dapper stoer dragen
Terwijl ik jouw ziek weet
En over de zware dagen
Mag ik wat verdriet
Mag ik wat verdriet van jou
Jij draagt het zo alleen
Gewoon even wat minder
En daar samen dan doorheen