Het moet lukken
Het moet lukken
Maar het lukte niet
Ik mis wat heel was
Verdrink in verdriet
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Ik moet hollen
Ik moet hollen
Rennen en gaan
Altijd maar door
De tijd verslaan
Ik kijk in de spiegel
Ik kijk in de spiegel
Daar zie ik mijn niet mooi
De verborgen tranen
De ellende en teringzooi
Waar moet ik heen
Waar moet ik heen
Hoe moet ik schuilen
Als niets mij raakt
Ik niet kan huilen
Soms wil ik schuilen
Soms wil ik schuilen
Mezelf even niet zijn
Dan lach ik verloren
Maar voel ik de pijn
Ik heb veel gedachten
Ik heb veel gedachten
En voorbij laten gaan
In alle stilte gewacht
Zonder stil te staan
Als het groot klein is
Als het groot klein is
En klein veel te groot
Hoe maak je dan ruimte
Terwijl je deuren sloot
Als ik het echt kon
Als ik het echt kon
Had ik al opgegeven
Maar ik heb te veel
Om voor te leven
Een hoofd vol woorden
Een hoofd vol woorden
En ik moet er iets mee
Langzaam verdrink ik
Zo in die woorden zee