Het moet lukken
Het moet lukken
Maar het lukte niet
Ik mis wat heel was
Verdrink in verdriet
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Wander de Bode
Poëzie dat raakt
Dat het zeer doet
Dat het zeer doet
Ik weet het en voel
Maar hoe weet ik
Wat mijn lijf bedoel
Ik moet hollen
Ik moet hollen
Rennen en gaan
Altijd maar door
De tijd verslaan
Ik kijk in de spiegel
Ik kijk in de spiegel
Daar zie ik mijn niet mooi
De verborgen tranen
De ellende en teringzooi
Waar moet ik heen
Waar moet ik heen
Hoe moet ik schuilen
Als niets mij raakt
Ik niet kan huilen
Hoeveel kun je dragen
Hoeveel kun je dragen
Als tillen niet meer gaat
Hoever kun je komen
Als ver weg niet bestaat
Soms wil ik schuilen
Soms wil ik schuilen
Mezelf even niet zijn
Dan lach ik verloren
Maar voel ik de pijn
Als het leven lacht
Als het leven lacht
Maar de tranen blijven
Geluk de diepte raakt
Omdat het niet blijft drijven
Ik heb veel gedachten
Ik heb veel gedachten
En voorbij laten gaan
In alle stilte gewacht
Zonder stil te staan