Gedichten

Beloof mij te begrijpen

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet voel
Terwijl mijn altijd pijn
Is dat ik bedoel

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet ben
Voor wie jij ooit koos
Maar je even niet ken

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet leef
En de gedachten aan dood
Mij wat rust geef

Ontvang jij de nieuwsbrief al?

Mijn wereld

Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd

Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust