Ik moet hollen
Rennen en gaan
Altijd maar door
De tijd verslaan
Dwars door pijn
Verdriet en boos
Zonder dat ik
Daar voor koos
Ik moet verder
Dan ik echt kan
Hollen en gaan
Zonder plan
Zonder weten
Hoe het moet
Of dat ik hoor
Je doet het goed
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt


Ontvang jij de nieuwsbrief al?
Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd
Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden
Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk
Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken
Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust