
Beloof mij te begrijpen
Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet

Hoeveel kun je houden
Van een leven met stuk
Het gebrek aan geloof
En geen sprankje geluk

Mijn leven is zo anders
Dan hoe het hoort te zijn
Ooit voelde ik mij groot
Maar nu veel te klein

Als een rode draad
Dwars door mijn leven
Probeer ik elke dag
Wat goede zin te geven

Het moet lukken
Maar het lukte niet
Ik mis wat heel was
Verdrink in verdriet

Dat het zeer doet
Ik weet het en voel
Maar hoe weet ik
Wat mijn lijf bedoel

Ik moet hollen
Rennen en gaan
Altijd maar door
De tijd verslaan

Ik kijk in de spiegel
Daar zie ik mijn niet mooi
De verborgen tranen
De ellende en teringzooi

Waar moet ik heen
Hoe moet ik schuilen
Als niets mij raakt
Ik niet kan huilen