Gedichten

Tot de tijd

Laten we lopen
Zonder te praten
Tot de tijd
Ons woorden geeft

En elke stap
Een stukje laten gaan
Dat onze woorden
In de weg deed staan

Zodat wat was
De tijd is gegeven
Een plek te krijgen
In ons leven

En tot er woorden zijn
Samen door de tijd
Elkaar laten gaan
Maar nooit meer kwijt

Ontvang jij de nieuwsbrief al?

Mijn wereld

Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd

Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust