Gedichten

Breek mij maar

Breek mij maar
Breek mij, stomme pijn
Ik zal elke keer vechten
Om weer mezelf te zijn

En al snap ik je niet
Wat je met mij doet
Waar ik tegen vecht
En hoe dat dan moet

Ik voel de pijn
En dat is wat ik weet
En hoe je altijd
Aan mij leven vreet

En zeker vandaag
Haat ik al mijn zeer
Mijn moe en verdriet
Ik wil het niet meer

Ontvang jij de nieuwsbrief al?

Mijn wereld

Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd

Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust