
Beloof mij te begrijpen
Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet

Hoeveel kun je houden
Van een leven met stuk
Het gebrek aan geloof
En geen sprankje geluk

Als een rode draad
Dwars door mijn leven
Probeer ik elke dag
Wat goede zin te geven

Als ik het echt kon
Had ik al opgegeven
Maar ik heb te veel
Om voor te leven

Ik schrijf over het leven
Mijn pijn en mijn kwijt
Wat het met mij doet
Hoe ik brak door de tijd

Dat jij er mag zijn
Ik zeg het maar even
Want jij doet ertoe
In mijn leven

Vandaag viel jij op
Dus zeg ik goedendag
Je ziet er prachtig uit
Als ik dat zeggen mag

Hoe ik aan je denk
Al is het maar heel even
En ik je op die momenten
Een knuffel wil geven