Gedichten

Kun je geloven

Kun je geloven
Snappen en begrijpen
Hoe mijn pijn elke keer
Zijn tanden weet te slijpen

En dat het
Zonder zichtbare wond
Mijn lijf steeds kapot maakt
En dat überhaupt bestond

Of dat het
Mij zo anders maakt
En hoe dat dan
Mijn gezin raakt

Zou je kunnen geloven
Hoe pijn mij ziek is
Het mij helemaal opvreet
En ik mezelf vaak mis

Ontvang jij de nieuwsbrief al?

Mijn wereld

Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd

Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust