Als ik kon dansen
Dan deed ik dat
Maar helaas
Heb ik nog nooit
Dansles gehad
Dit is dus alles
Wat stapjes
En een pas
Ik ben nu eenmaal
Niet de beste
Van de klas
Als ik kon dansen
Maakte dat verschil
Nu je weet
Dat ik met je dansen wil
Poëzie dat raakt
Poëzie dat raakt


Ontvang jij de nieuwsbrief al?
Mijn wereld bestaat niet meer Wat ik had is veranderd in kwijt Verloren staar ik naar het puin Maar kan niet terug in de tijd
Ik houd mijn ogen gesloten Maar voel de tranen branden Hoe kon het zover komen Hoe kon ik hier belanden
Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk
Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken
Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust